Геаграфічнае становішча. Тэрыторыя

Мінская вобласць - цэнтральная, самая вялікая па тэрыторыі вобласць Рэспублікі Беларусь, мяжуе з усімі абласцямі рэспублікі. Плошча - 39,9 тыс. квадратных кіламетраў, самая вялікая працягласць з поўначы на ​​поўдзень - 315 км, з усходу на захад - 240 км. Займаемая плошча (з Мінскам) складае 19,4% плошчы Беларусі.

Мінскі край разнастайны. Для яго ландшафту характэрна чаргаванне ўзвышшаў з ўчасткамі раўнін і нізін.

У паўночна-заходняй частцы вобласці знаходзіцца самая высокая кропка Беларусі - Дзяржынская гара (345 м). Найбольш нізкая кропка Мінскай вобласці - 130 м (раён ракі Арэсы).

Мінская зямля багатая такімі карыснымі выкапнямі, як калійная і каменная солі, торф, гліна, сапрапелі, пясчана-жвіровыя матэрыялы, жалезная руда, гаручыя сланцы, мінеральная вада і іншыя.

Вобласць займае другое месца ў рэспубліцы па колькасці вадаёмаў і вадацёкаў і налічвае больш за 450 рэк агульнай працягласцю звыш 10 тыс. км, каля 500 вадаёмаў, плошча люстэрка вады якіх складае 246,2 кв. км, 28 штучных вадасховішча.

Па тэрыторыі Міншчыны праходзіць водападзел паміж рэкамі Балтыйскага і Чорнага мораў – Нёманам і Дняпро. Большасць азёр краю ледавіковага паходжання. Яны складаюць неад'емную частку ландшафтаў вобласці. Самыя вялікія з іх - Нарач і Свір.

37% тэрыторыі Міншчыны пакрытая лесам - гэта спалучэнне хвойных лясоў ўсходнееўрапейскага і шыракалістых лясоў заходнееўрапейскага тыпу. У Лагойскім, Барысаўскім, Бярэзінскім, Старадарожскім і Крупскім раёнах лясістасць дасягае 45-50%.

У межах Мінскай вобласці размешчаныя частка Бярэзінскага біясфернага запаведніка, якому прысвоены статус міжнароднага, прыродны нацыянальны парк «Нарачанскі» і шэраг асабліва ахоўных прыродных тэрыторый рэспубліканскага значэння.

гора Дзержинская
Гара Дзяржынская
Природный национальный парк «Нарочанский»
Нацыянальны парк "Нарачанскі"